Mijn hartslag vertraagde, niet door kalmte, maar door een ijzige helderheid. « Linda, » zei ik voorzichtig, « waarom denk je precies dat ik Masons vrouw ben? »
Ze fronste haar wenkbrauwen alsof ik een absurde vraag had gesteld. « Omdat je vorig jaar bent getrouwd. Voor de rechter. Mason zei dat je het in het geheim hebt gedaan vanwege fiscale redenen. »
De kamer leek instabiel.
Ik keek naar Mason. Hij zei niets. Hij ontkende het niet. Hij slikte alleen maar.
Mijn stem brak. « Mason… vertel haar de waarheid. Vertel haar dat we niet getrouwd zijn. »
Linda’s zelfverzekerdheid maakte plaats voor verwarring. « Huh? »
Ik kwam dichterbij, mijn handen trillend. « We zijn niet getrouwd, » herhaalde ik duidelijk. « Er was geen burgerlijke ceremonie. Er is geen huwelijksakte. Ik heb niets getekend. »
Linda
